گوستواطلس

این یک دسر صبحانه است که در آن خمیر نازک با خامه و پسته آنتپ لایه‌لایه شده و بر روی تابه سرخ می‌شود. شروع روز با کاتمر در غازی عینتپ یک سنت است.

دسر زمستانی که تلخی به آرامی و با پخت طولانی نرم می‌شود؛ رنگ طبیعی در هر میوه به یک شکل قرمز نمی‌شود.

آش دسر مراسمی است که از گندم، حبوبات و میوه‌های خشک تهیه می‌شود و به همسایه‌ها تقسیم می‌شود. این دسر نماد برکت و اشتراک‌گذاری است که با ماه محرم مرتبط است.

این دسر با پایه نان خاص و حفره‌دار تهیه می‌شود که شربت را جذب کرده و با خامه سرو می‌شود؛ به خامه افیونی معروف است.

این دسر شیری کلاسیک است که با پختن برنج و شیر در حرارت کم و سپس پختن آن در فر تا رویه آن قهوه‌ای شود، تهیه می‌شود.

لایه‌های نازک خمیر نزدیک به چهل، با پسته و روغن ساده، معماری شیرینی را تشکیل می‌دهند. باقلوای غازی عینت، نخستین محصول ترکیه است که در سال ۲۰۱۳ گواهی جغرافیایی اتحادیه اروپا را دریافت کرد.

این دسر که با ورق‌های نازک نشاسته‌ای تهیه می‌شود، با شیر گرم نرم می‌شود و به ویژه با سفره‌های رمضان مرتبط است؛ در ثبت‌های آشپزی نیغده، شکل پیچیده آن نیز دیده می‌شود.

Höşmerim یک دسر است که از پنیر تازه بدون نمک، سمولینا و شکر تهیه می‌شود؛ این نام در مناطق مختلف به دسرهای متفاوتی اطلاق می‌شود و خانواده‌های بالیک‌اسیر یکی از آن‌ها هستند.

دسر ساده زمستانی که در آن کدو حلوایی با شکر در آب خود نرم می‌شود؛ ارائه با کنجد و گردو رایج است.

شیرینی آیینی ارزروم: رشته‌های کادایف دور گردو پیچیده می‌شود، به تخم‌مرغ آغشته و سرخ می‌شود و سپس در شربت می‌نشیند. دارای نشان جغرافیایی است.

این شیرینی کوچک و شربتی که سطح آن با الگوی مشبک تزئین شده، معمولاً با گردو پر می‌شود.

این دسر شیری با کاراملیزه کردن آگاهانه ته قابلمه تهیه می‌شود و ریشه در سنت‌های سلطنتی دارد؛ از سنت سینه مرغ تکامل یافته است.

دسر کمال‌پاشا از خمیر پنیر تهیه می‌شود که در شربت پخته شده و با خامه تزئین می‌شود.

شیرینی با بادام و شیر؛ نسبت مغزها و نرمی کوبیده آن شخصیتش را تعیین می‌کند.

کلاسیک هاتای و جنوب شرق که با قرار دادن پنیر تازه بدون نمک بین لایه‌های رشته‌های کادایف تهیه می‌شود و دو طرف آن سرخ می‌شود و با شربت گرم سرو می‌شود. کش آمدن پنیر نشانه‌ای از مهارت است.

نامش با اینکه börek است، اما یک دسر با حلیم است؛ جایگاه ویژه‌ای در روزهای خاص در ریزه دارد و ریشه‌های آن به طور قطعی مشخص نیست.

این دسر خیریه و مهمانی، توپک‌های خمیر مایه‌دار سرخ شده و شربت‌زده است؛ سنتی در خیابان‌های ازمیر.

شیر و نشاسته‌ی طبیعی که با هم ترکیب شده و بافت کشسانی را ایجاد می‌کند؛ میراث ثبت شده‌ی قهرمان‌ماراش که می‌توان آن را با چاقو برش داد.

دسر قاشق‌خور که طعم شیر را به سادگی ارائه می‌دهد؛ در نوع با طعم صمغ، مقدار بسیار کمی صمغ استفاده می‌شود.

پنیر حلوایی است که با آرد سمولینا پخته می‌شود و در منطقه مرمره، به ویژه در Tekirdağ و Çanakkale، محبوب است.

این دسر پخته شده با بافتی از سمولینا، شربت را در خود نگه می‌دارد؛ توضیح نام آن تنها به داستان‌های سفر مرتبط نیست.

این دسر بافتی شیرین و لطیف دارد که از رشته‌های نازک مرغ و شیر تهیه می‌شود و ریشه در آشپزی سلطنتی دارد؛ نوعی مشابه بدون گوشت به نام 'yalancı tavukgöğsü' نیز وجود دارد.

این دسر آجیل‌دار در ظرفی تهیه می‌شود که بین ساختار نازک آن هوا و روغن وجود دارد و حتی پس از شربت زدن، بافت خاصی را حفظ می‌کند.

این دسر ترد و شربتی از خمیر سرخ شده است که با سرنگ ستاره‌ای شکل فشرده شده و با شربت سرد سفت می‌شود.

این حلوا با تفت دادن آرد به آرامی و ایجاد عطر فندق مانند، مواد ساده را عمیق‌تر می‌کند.

شیرینی برنجی که با زعفران رنگ شده است؛ عضو تاریخی سفره‌های عروسی و شب‌های مذهبی.

بوی سرخ‌کرده هِلْوا هویت شیرینی است که در مراسم و مهمانی‌ها دارای معنای اجتماعی می‌باشد.

شیرینی نرم و خوشمزه‌ای که از خمیر سمولینا پخته شده و شربت را به خوبی جذب می‌کند.

شیرینی آنتپ که از خمیر باقلوا نازک با پر کردن خامه و پسته به شکل مثلثی درست می‌شود؛ دارای مغزی شیرین‌تر از باقلوا است.