گوستواطلس

سبزی آوِلوک که بهار در پیرامون بیتلیس چیده می‌شود با نخود و بلغور پخته می‌شود؛ گونه خشک‌شده برای زمستان هم رایج است. ترشی خود سبزی معیار این خوراک است.

این یک نمونه محبوب از سنت پلوکی است که در آن باربونیای تازه یا خشک با پیاز، سیر، هویج و گوجه‌فرنگی در روغن زیتون پخته می‌شود. این غذا سرد سرو می‌شود و یک کلاسیک در رستوران‌های محلی است.

این غذای فصل تابستانی و زیتون‌زده اژه‌ای است که به لطافت گل احترام می‌گذارد؛ حفظ عطر آن اهمیت دارد.

این غذای تابستانی که شکل بادمجان مشابه ایمام بایلدی دارد، با مواد گوشتی و سرو داغ متمایز می‌شود.

این یک غذای خانگی است که در آن مخلوط گوشت چرخ کرده بر روی برش‌های سبزیجات قرار داده و پخته می‌شود؛ نوعی که با بادمجان تهیه می‌شود، رایج‌ترین است.

یک کلاسیک تابستانی که بادمجان سرخ شده با سس گوشت و گوجه‌فرنگی در قابلمه یا فر ترکیب می‌شود.

Semizوت با کمی برنج و همراه ماست به عنوان یک خوراک سبک تابستانی سرو می‌شود.

روشی خانگی برای پخت سبزیجات فصلی در یک قابلمه، با اضافه کردن تدریجی آنها؛ افزودن همه سبزیجات به طور همزمان به قابلمه نتیجه خوبی نمی‌دهد.

این یک کلاسیک بهاری است که با باقالی تازه، شوید و روغن زیتون تهیه می‌شود و می‌توان آن را با ماست سرو کرد.

نماد فصل بهار؛ کاسه آرتیشو با هویج، سیب‌زمینی و نخود فرنگی در روغن زیتون پخته می‌شود. این غذا یکی از کلاسیک‌های سبک و ظریف آشپزی اژه است.

این خوراکی زمستانی شامل کرفس ریشه‌ای است که در روغن زیتون با هویج و لیمو پخته می‌شود؛ نسخه‌ای با پرتقال در منطقه اژه رایج است.

سبزیجات زمستانی که با کمی برنج و لیمو تعادل می‌یابد؛ نسخه پرتقالی آن طعمی متفاوت است.

این خورشت تابستانی، طعم آب سبزیجات و عطر میوه‌ای روغن زیتون را به نمایش می‌گذارد؛ با سرد شدن، طعم‌ها بهتر ترکیب می‌شوند.

این غذا با مخلوطی از پیاز ریز خرد شده، برنج، کشمش و بادام زمینی تهیه می‌شود و در برگ انگور پیچیده می‌شود. این غذا یکی از پیش‌غذاهای سرد محبوب در سفره‌های اژه و مرمره است.

یک کلاسیک استانبولی که بادمجان با پیاز، گوجه‌فرنگی و سیر در روغن زیتون به آرامی پخته می‌شود. این غذا یکی از شناخته‌شده‌ترین نمایندگان سنت غذاهای روغن‌زیتونی است و به صورت سرد سرو می‌شود.