گوستواطلس

این یک غذای کلاسیک از پایتخت است که در آن گوشت بره با رشته فرنگی در فر پخته می‌شود. این غذا نماینده‌ای از آشپزی آنکارا در آتلانتیس است.

این یک نوع پیاز است که در آن لوبیا سفید با سس کنجد ترکیب شده و از پیاز سنتی متمایز است. این غذا به همراه کباب یکی از سنت‌های ناهار در منطقه است.

این غذا یک غذای جشن است که شامل کوفته‌های کوچک برنجی است که با گوشت، نخود و ماست ترکیب می‌شود؛ دستور محلی رسمی ساختار اصلی را مستند می‌کند.

این یک ترتیب سفره زمستانی است که شامل سوپ تند مرغ و خمیر آردی است که جداگانه پخته و سرد شده است؛ این نام به معنای نه تنها سوپ بلکه شیوه خوردن به اشتراک گذاشته شده است.

این غذا از منطقه آنکارا-بایپازاری است که در آن گوشت و برنج به آرامی در گوشت پخته می‌شود؛ نماینده دوم این شهر در آتلانتیس است.

صبح‌های قاضی‌انتپ را با قدرت آغاز می‌کند: پای گوسفند که تمام شب پخته شده، با برنج آب‌پز و سیر فراوان در سنگ داغ ترکیب می‌شود. این یک سنت برای شروع روزی تند است.

محصول نانوایی خمیری لایه‌ای چرب که با ازمیر شناخته می‌شود؛ به میراث آشپزی سفاردی مرتبط است و با تخم‌مرغ آب‌پز خورده می‌شود.

این نوع börek از آشپزی مهاجران بالکان است که خمیر نازک را با مخلوط گوشت و سیب‌زمینی ترکیب می‌کند و در سینی گرد پخته می‌شود.

این نوع بره که در محیطی شبیه به چاه پخته می‌شود، به سیirt و بیتلیس مرتبط است و بخشی از سنت صبحانه‌ای است که در زمان ناهار تمام می‌شود.

کباب بره‌ای که در منطقه ارزروم بر روی سیخ افقی در آتش چوبی کباب می‌شود؛ برش‌ها با سیخ‌های کوچک به نام «cağ» سرو می‌شوند. این غذا دارای علامت جغرافیایی است.

این یک غذای مدیترانه‌ای بدون گوشت است که با سس گوجه‌فرنگی ترش و سیر تهیه می‌شود.

فیرک پلو، پلوئی از جنوب شرق ترکیه است که بوی دودی فیرک آن را از بلغور معمولی متمایز می‌کند؛ در فهرست غذاهای غازی عینتپ، پلوهای فیرکی ثبت شده‌اند.

این کباب که با گوشت بره در تنور سنگی و با حرارت ملایم پخته می‌شود، با نان سرو می‌شود و به شهر قونیه وابسته است.

نماد زمستان دریای سیاه، ماهی آنچوی که در آرد ذرت غلتانده شده و در تابه به صورت حلقه‌ای سرخ می‌شود. در فصل خود، مهمان اصلی سفره‌های منطقه است.

این یک غذای فرنی کبابی از منطقه دریای سیاه است که شامل ماهی آنچووی، سبزیجات و آرد ذرت می‌باشد؛ جایی که ماهی با نان ترکیب می‌شود.

این یک پلو فرنگی است که در دریای سیاه تهیه می‌شود و ماهی آنچوی دور برنج را می‌گیرد؛ این ساختار در ریزه ثبت شده است.

Höşmerim یک دسر است که از پنیر تازه بدون نمک، سمولینا و شکر تهیه می‌شود؛ این نام در مناطق مختلف به دسرهای متفاوتی اطلاق می‌شود و خانواده‌های بالیک‌اسیر یکی از آن‌ها هستند.

سنت ساکاریا-آداپازاری: نان خیس شده در آب گوشت و سرخ شده با فلفل در کنار کفته.

این یک غذای مهمانی از جنوب شرق ترکیه است که در آن فضای دنده با برنج پر شده و به مدت طولانی پخته می‌شود.

پیدۀ پیده‌ای از سنت نان‌پزی دریای سیاه است که به صورت بلند و بسته یا باز تهیه می‌شود و با انواع گوشت، پنیر و تخم‌مرغ شناخته می‌شود. فر چوبی و مهارت در تهیه خمیر از عوامل تعیین‌کننده است.

این غذا با برگ کلم سیاه دریای سیاه و معمولاً با مخلوطی از ذرت و بلغور پر می‌شود.

کوفته‌های کوچک خمیری پر شده با گوشت چرخ‌کرده که با ماست و روغن داغ سس‌دار سرو می‌شوند. در سنت قایسری، کوچکی ماندی نشانه‌ای از مهارت است.

دسر کمال‌پاشا از خمیر پنیر تهیه می‌شود که در شربت پخته شده و با خامه تزئین می‌شود.

خوراکی مراسمی که در آن گندم کوبیده شده و گوشت ساعت‌ها با هم پخته می‌شوند؛ نماد عروسی‌ها و همکاری‌های جمعی است. در سال ۲۰۱۱ در فهرست میراث فرهنگی ناملموس یونسکو ثبت شده است.

یک کلاسیک کونیایی که در آن مخلوط گوشت چرخ کرده روی خمیر نازک و بلند قرار می‌گیرد و در فر چوبی پخته می‌شود؛ برخلاف لحم‌عرب، خمیر مشخص و مخلوط ساده است.

این کلاسیک جنوب شرقی که سبزیجات تابستانی را به آشپزخانه زمستانی می‌آورد؛ طعم بادمجان خشک با بادمجان تازه متفاوت است.

نامش با اینکه börek است، اما یک دسر با حلیم است؛ جایگاه ویژه‌ای در روزهای خاص در ریزه دارد و ریشه‌های آن به طور قطعی مشخص نیست.

شیر و نشاسته‌ی طبیعی که با هم ترکیب شده و بافت کشسانی را ایجاد می‌کند؛ میراث ثبت شده‌ی قهرمان‌ماراش که می‌توان آن را با چاقو برش داد.

پیش‌غذای غلیظ حلب-هاتای که از گردو، رب فلفل و نان تهیه می‌شود؛ نزدیک به آچوکا است.

Mıhlama یک کلاسیک صبحانه در شرق دریای سیاه است که در آن آرد ذرت، کره و پنیر تازه در تابه مسی ترکیب می‌شوند. کیفیت کره یایلا خود غذا را تشکیل می‌دهد.

این غذا متعلق به منطقه سییرت است و در عروسی‌ها سرو می‌شود؛ برنج با بادام و مرغ درون یک لایه یوفکا پخته می‌شود. فرم بسته آن نماد فراوانی است.

پنیر حلوایی است که با آرد سمولینا پخته می‌شود و در منطقه مرمره، به ویژه در Tekirdağ و Çanakkale، محبوب است.

کوفته‌ای با شکل کوچک و بلند و سنت خاص خود در تهیه و سرو؛ با پیاز همراه است.

این غذا در منطقه کاپادوکیا تهیه می‌شود و شامل گوشت و سبزیجاتی است که در ظرف سفالی با دهانه‌ای پوشیده از خمیر پخته می‌شود. ظرف در هنگام سرو شکسته می‌شود.

این غذا نان کهنه را با آب گوشت، ماست و روغن فلفلی به یک وعده اصلی تبدیل می‌کند و نمی‌توان آن را به یک شهر یا نوع خاصی از گوشت محدود کرد.

نمونه‌ای شناخته‌شده از میراث آشپزی ارمنی استانبول: پیش‌غذای سردی که شامل مخلوطی از نخود، سیب‌زمینی، کنجد، پیاز و ادویه‌ها درون پوست سیب‌زمینی است.

این سوپ از خانواده سوپ‌های آناتولی مرکزی است که با ماست، غلات و در بیشتر نظرات با نخود تهیه می‌شود؛ و خویشاوند منطقه‌ای سوپ یایلا است.

این سوپ دشت، ترکیبی از عدس سبز و خمیر کوچک است که در سس ماست قرار می‌گیرد؛ در ثبت‌نام چانکری، عدس، خمیر tutmaç و ماست به طور همزمان ذکر شده است.

سوپ کاردستی که در آن مانی‌های کوچک با نخود و آب ترش ترکیب می‌شوند؛ نامش را از خمیر به اندازه یخچال می‌گیرد.

این غذا از پختن گوشت گوسفند با پیازچه و سیر کامل در حرارت ملایم تهیه می‌شود و در ثبت رسمی دستور پخت چانکری مستند است.

مرغ چرکسی که با میراث مهاجرت قفقاز مرتبط است؛ به عنوان یکی از لذیذترین پیش‌غذاها در ترکیه شناخته می‌شود.

این خوراکی که با نام «چیبورهک» نیز شناخته می‌شود، از آشپزی تاتار کریمه نشأت گرفته و با پر کردن گوشت خام درون خمیر و سرخ کردن آن در روغن داغ به شکل نیمه‌ماه تهیه می‌شود. این غذا نماد یادآوری مهاجرت است.

کوفته اینگول از بورسا با ادویه‌های ساده و استراحت دادن به گوشت و مخلوط تهیه می‌شود؛ مخلوط حاوی پیاز ویژگی خاصی دارد.

حمل کردن داخل آبدار گوشت با پوسته نازک بلغور، مهارت اصلی خانواده کوفته‌های دستی است.

نوشیدنی تخمیر شده از هویج بنفش، شلغم و آرد بلغور؛ همراهی برای کباب و چی کفته.

این غذا بهار غازی عینت را با گوشت و ماست و سیر تازه به ارمغان می‌آورد؛ سیر خشک همان بافت را نمی‌دهد.

شیرینی آنتپ که از خمیر باقلوا نازک با پر کردن خامه و پسته به شکل مثلثی درست می‌شود؛ دارای مغزی شیرین‌تر از باقلوا است.