گوستواطلس

عطر فلفل دلمه‌ای در حین پخت به داخل آن نفوذ می‌کند؛ سبزی تنها یک ظرف نیست، بلکه بخشی از طعم است.

این غذا نسبت به دلمه‌های روغنی گرم‌تر است و بر پایه‌ی آب گوشت و ماست سرو می‌شود؛ مواد خام در کنار هم پخته می‌شوند.

فیرک پلو، پلوئی از جنوب شرق ترکیه است که بوی دودی فیرک آن را از بلغور معمولی متمایز می‌کند؛ در فهرست غذاهای غازی عینتپ، پلوهای فیرکی ثبت شده‌اند.

این یک پلو فرنگی است که در دریای سیاه تهیه می‌شود و ماهی آنچوی دور برنج را می‌گیرد؛ این ساختار در ریزه ثبت شده است.

کدو حلوایی توخالی شده با مخلوط برنج یا بلغور پر شده و به آرامی در آب پخته می‌شود؛ عضو لطیف سفره دلمه در تابستان.

این غذای فصل تابستانی و زیتون‌زده اژه‌ای است که به لطافت گل احترام می‌گذارد؛ حفظ عطر آن اهمیت دارد.

این غذا با برگ کلم سیاه دریای سیاه و معمولاً با مخلوطی از ذرت و بلغور پر می‌شود.

این کلاسیک جنوب شرقی که سبزیجات تابستانی را به آشپزخانه زمستانی می‌آورد؛ طعم بادمجان خشک با بادمجان تازه متفاوت است.

این دلمه با ویژگی‌های بزرگ، نرم و شیرین برگ کلم زمستانی تهیه می‌شود؛ نسخه‌ای با کلم بروکلی نیز به عنوان یک خانواده جداگانه شناخته می‌شود.

میوه‌های صدفی پر شده با برنج معطر که با لیمو خورده می‌شود؛ این غذا یکی از کلاسیک‌های خیابان‌های ساحلی است و با دکه‌های ازمیر و استانبول شناخته می‌شود.

ترکیب عدس، غلات و پیاز سرخ شده؛ یکی از خانواده‌های برنج بدون گوشت و سیرکننده در جنوب‌شرق.

این غذا متعلق به منطقه سییرت است و در عروسی‌ها سرو می‌شود؛ برنج با بادام و مرغ درون یک لایه یوفکا پخته می‌شود. فرم بسته آن نماد فراوانی است.

پیازهای نرم شده که دور مواد پرکننده پیچیده می‌شوند و به عنوان دلمه زمستانی شناخته می‌شوند.

این غذا با مخلوطی از پیاز ریز خرد شده، برنج، کشمش و بادام زمینی تهیه می‌شود و در برگ انگور پیچیده می‌شود. این غذا یکی از پیش‌غذاهای سرد محبوب در سفره‌های اژه و مرمره است.

پلو گوشتی و هویجی که از فرهنگ آسیای میانه به سفره‌های ترکیه منتقل شده است؛ با سنت پخت در دیگ شناخته می‌شود.

ترکیب برنج با کشمش، پسته، ادویه و جگر؛ این پلوی مخصوص جشن‌ها و مهمانی‌ها است.

معیار مهارت در تهیه پلو: دانه‌ها باید جدا از هم و کاملاً پخته شوند. رشته‌های سرخ شده رنگ و عطر به آن اضافه می‌کنند.